มาเอ่ยจากเมื่อวาน เรื่อง ล้าหลัง คลั่งชาติ กันต่อ ทีนี้จะกล่าวถึง สงครามนานกิง แบบเต็มๆสักที

เรื่องที่ญี่ปุ่นชำระประวัติศาสตร์ใหม่แบบอ้อมๆ โดยมีเรื่องสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่บิดเบือนลงไปในแบบเรียน ทำให้ประชาชนจีนและเกาหลีไม่พอใจจนต้องออกมาโวยวายกันตอนนี้
หากใครศึกษาเรื่องสงครามนานกิงอยู่บ้าง คงจะรู้ดีว่าญี่ปุ่นทำสิ่งที่อัปยศเอาไว้กับจีนและเกาหลีแบบที่ไม่น่าจะให้อภัย โหดกว่าเยอรมันที่ฆ่ายิวซะอีก แต่ที่ไม่ค่อยเป็นที่เผยแพร่กันออกไปในวงกว้าง เพราะญี่ปุ่นทำลายหลักฐานและพยายามปกปิดสิ่งเหล่านี้มาตลอด

ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นสร้างประเทศและปูทางมาแบบแข็งแกร่ง เนื่องจากกลัวชาติมหาอำนาจจะเข้ามายึดประเทศตัวเอง โดยเฉพาะในสมัยเอโดะตอนปลาย อเมริกาเดินทางมาเจรจา บังคับทางอ้อมและกดดันให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศ ก่อนหน้านั้นญี่ปุ่นเป็นประเทศที่อยู่เงียบๆคนเดียวไม่คิดจะไปยุ่งกับใคร อเมริกาเจรจาให้ญี่ปุ่นเปิดอ่าวและใช้ข้อบังคับเรื่องภาษีกับญี่ปุ่น เพราะอเมริกาต้องการให้ญี่ปุ่นเป็นฐานไปสู่จีน เพื่อผลประโยชน์ทางการค้ามหาศาล ด้วยความที่ญี่ปุ่นยังไม่มีอะไรจะต่อต้านได้เลยจำเป็นต้องทำตามอเมริกาในตอนนั้น ด้วยความกลัวชาติตะวันตก (อาจจะเป็นสิ่งที่ญี่ปุ่นแค้นฝังลึกอเมริกามาตลอด จนเปิดฉากโจมตี เพิร์ล ฮาร์เบอร์ ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็เป็นได้) หลังจากนั้นด้วยความกลัวญี่ปุ่นจึงสร้างกองกำลังทหารและปลูกฝังความรักชาติแบบหัวทิ่มหัวตำให้กับประชาชนตั้งแต่นั้นมา เด็กตัวเล็กๆเข้าโรงเรียนก็โดนสอนความรักชาติแบบยิ่งยวดจนเกินเหตุ

ประมาณว่าชาวอาทิตย์อุทัยเป็นชาติที่เหนือกว่าคนชาติอื่น มองตัวเองเป็นเทพ แต่ชาติอื่นเป็นผักปลา ฆ่าได้โดยไม่ผิดถ้ารบเพื่อจักรพรรดิ .....จนความกลัวของชาติญี่ปุ่นกลายเป็นความเหิมเกริมในเวลาต่อมา จากที่คนเคยติ่มๆเงียบๆ เปลี่ยนไปเป็นคนซาดิสต์ตั้งแต่นั้นมา หนัง AV. ญี่ปุ่น อาจจะกำเนิดเกิดมาเพราะเหตุฉะนี้.... (เกี่ยวมั๊ยวะ)

ต่อมาในสมัยเมจิ ญี่ปุ่นเริ่มกล้าแข็งมากขึ้น แต่ปัญหาก็เกิดเป็นเงาตามตัว เนื่องจากประเทศเป็นเกาะ เลยคิดจะขยายอาณาเขต โดยสิ่งแรกที่ญี่ปุ่นเริ่มแสดงความโฉดก็คือเข้ายึด เกาะกิวริว เพื่อก้าวไปสู่แหลมเกาหลีที่ตอนนั้นจีนครอบครองอยู่ ทำให้จีนเคืองญี่ปุ่นมาก และเกิดสงครามครั้งแรกของจีนและญี่ปุ่นขึ้นมา
ซึ่งดูๆไปแล้วญี่ปุ่นไม่น่าจะเอาอะไรไปสู้จีนได้ แต่กองทัพเรือของญี่ปุ่นเชี่ยวชาญการรบมากกว่าและจีนเองมีปัญหาภายใน ทำให้จีนพ่ายแพ้และต้องชดเชยค่าสูญเสียในสงครามให้กับญี่ปุ่นรวมทั้งยกเกาะไต้หวันให้ญี่ปุนด้วย...

จีนเจ็บช้ำเพราะญี่ปุ่น เป็นระลอกแรก !!

มองกลับมาที่ปัญหาภายในของจีนในยุคเวลานั้น ระบบฮ่องเต้กำลังจะเริ่มล่มสลาย ประชาชนแตกแยกเป็นกลุ่ม ติดฝิ่นกันงอมแงม เหลวแหลกไม่ทำมาหากิน จักรวรรดิยุโรปโดยเฉพาะอังกฤษเข้ามาแทรกแซงการเมือง ...ยุคนี้จีนปกครองประเทศโดย ซูซีไทเฮา หญิงเหล็กจอมโหด ซึ่งจากนี้ไปไม่นานจีนจะเข้าสู่ยุค The Last Emperror รึกษัตริย์องค์สุดท้ายของจีนพอดิบพอดี  ก็คือ จักรพรรดิปูยี ผู้อาภัพ และจะกลายเป็นหุ่นเชิดของญี่ปุ่นในเวลาต่อมา...

กลับมาที่ฝั่งญี่ปุ่น เมื่อรบชนะจีน ทำให้ชาติตะวันตกเริ่มหันมามองญี่ปุ่นมากขึ้น หลังจากขจัดจีนออกไปได้ ก็ไม่ใช่ว่าจะยึดคาบสมุทรเกาหลีได้ง่ายๆ ยังมีรัสเซียที่เป็นกระดูกชิ้นโต แต่ทั้งสองประเทศคงกลัวๆเสียวๆกันเอง เลยทำข้อตกลงกันว่าจะปล่อยให้เกาหลีได้รับเอกราช โดยจะมีผลประโยชน์ในเกาหลีร่วมกัน ....
แต่แล้วต่อมาหมีขาว รัสเซียก็เริ่มขู่ญี่ปุ่นเข้าให้ก่อน โดยเข้าไปยึดจีนในบางมณฑลที่ติดกับเกาหลี และเข้าไปตั้งฐานในเกาหลีภาคเหนือ (เกาหลีเหนือ) ซะงั้น ....ทำให้ญี่ปุ่นเต้นแร้งเต้นกา จนต้องรบกับรัสเซียในที่สุด แต่ญี่ปุ่นก็รบชนะอีก ทำให้ได้สิทธิ์ครอบครองเกาหลีแบบเต็มๆ

ต่อมาญี่ปุ่นได้เป็นพันธมิตรกับอังกฤษเพราะต้องการขับไล่เยอรมันที่เริ่มแข็งแกร่งให้ออกจากจีนไป โดยญี่ปุ่นได้ผลประโยชน์ครั้งนี้อยู่มาก เพราะไปทัสัญญาแบบเอาเปรียบจีนอยู่หลายข้อ รวมไปถึงขอใช้สิทธิเหนือมณฑลต่างๆ เช่น มองโกเลีย และ แมนจูเรีย ก็คล้ายๆกับโดนยึดพื้นที่กลายๆ นั่นแหล่ะ
ดูเหมือนอังกฤษไม่ได้พยายามคานอำนาจความเหิมเกริมของญี่ปุ่นได้เลย อาจจะเป็นเพราะว่าญี่ปุ่นได้รับผลประโยชน์ในมณฑลที่ค่อนข้างห่างไกล แต่อังกฤษกอบโกยจากจีนมาเยอะแล้ว และแทรกแซงการเมืองจีนเป็นผลสำเร็จ รวมถึงการได้ครอบครองเกาะฮ่องกงก่อนหน้านี้ จะไปมีเรื่องกับญี่ปุนก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าจะทำนัก

แต่ต่อมาไม่นานญี่ปุ่นก็เริ่มหนักข้อขึ้น ...ตั้งแมนจูเรียเป็นประเทศราช และเชิญให้จักรพรรดิปูยีมาเป็นประมุข เพื่อจะได้เป็นหุ่นเชิด เพื่อการยึดประเทศจีนอีกที ...ด้านจักรพรรดิปูยีเองก็ยินดี เพราะอยู่ในจีนต่อก็โดนทางอังกฤษกดดันและแทรกแทรงทางการเมือง คงคิดว่ามาตายเอาดาบหน้ากับญี่ปุ่นดีกว่า ซึ่งตัดสินใจผิดถนัด และทำให้จีนสิ้นยุคจักรพรรดิ์ในเวลาต่อมา จากนั้นญี่ปุ่นเริ่มขึ้นฝั่งจีน และเข้ายึดทีละเมืองโดยที่จีนไม่สามารถจะต่อกรได้ เมืองเซี่ยงไฮ้-กวางตุ้ง และ นานกิง โดนยึดเสร็จสรรพ ..... กองทหารจีนประกาศยอมแพ้ ทหารจีนแตกทัพต้องซุกซ่อนตัวกันจ้าละหวั่นเพราะกลัวทหารญี่ปุ่นฆ่าทิ้ง

จีนเจ็บช้ำเพราะญี่ปุ่น เป็นระลอกที่สอง !!

เหตุการณ์ที่นานกิงเกิดขึ้น เพราะว่าญี่ปุ่นปักหลักอยู่ที่นี่เนื่องจากติดกับปักกิ่ง หลังจากญี่ปุ่นได้รับชัยชนะ กองทหารญี่ปุ่นก็เฮสนั่นอยู่บนกำแพงเมืองจีน .... ทีนี้ญี่ปุ่นจะทำยังไงกับจีนก็ได้ ผู้ชนะย่อมทำได้ทุกอย่าง
เรื่องสุดโหดและเวทนาจึงเกิดขึ้นกับชาวจีน .....ญี่ปุ่นมองว่าประชาชนจีนในเมืองนานกิงมีมากจนเกินไป ปกครองได้ยาก ประกอบกับเสบียงอาหารหลังสงครามมีน้อยจนไม่พอจะเลี้ยงเชลยศึกชาวจีน
...ผู้นำทหารญี่ปุ่นเลยคิดเกมฆ่าคนจีนขึ้น โดยให้ทหารฆ่าคนจีนทุกคนที่พบเห็น ใครฆ่ามากถือว่ายิ่งมีผลงาน .......ชาวบ้านธรรมดาจะเอาอะไรไปสู้ทหารได้ ได้แต่หลบๆ ซ่อนๆ ถ้าทหารญี่ปุ่นเจอเข้าโดนฆ่าสถานเดียว

การฆ่ามีหลากหลายรูปแบบอยู่ที่ว่าทหารคนไหนจะคิดวิธีโหดๆในการจัดการ ....ให้เชลยจีนคุกเข่า เอาปืนจ่อหัวแล้วยิง, เอาดาบซามูไรบั่นคอให้ขาด เหมือนกำลังประหารชีวิต ...เอาน้ำมันราดจุดไฟเผาทั้งเป็น ....เฉือนบั่นอวัยวะทีละชิ้นจนเชลยตาย ...คว้านไส้สดๆออกมาทั้งๆที่เชลยยังเป็นๆ ....ฝังเชลยจีนเป็นๆ โดยเหลือแค่ส่วนคอและศีรษะไว้ จากนั้นก็ปล่อยให้สุนัขในกองทหารรุมทึ้งท่อนบน .... สารพัดวิธีที่จะทรมานทั้งเป็นก่อนเชลยจะตาย

เพื่อนทหารญี่ปุ่นคนอื่นที่นั่งดูเพื่อนฆ่าเชลยจีนก็สนุกสนานเหมือนกำลังดูตลกเชิญยิ้มอะไรแบบนั้น สิ่งที่อัปยศกว่านั้นก็คือการข่มขืนเชลยแล้วฆ่า ทางการญี่ปุ่นในตอนนั้นก็ออกคำสั่งห้ามทหารข่มขืนเชลย แต่ห้ามยังไงก็ห้ามไม่ได้ คุมได้ยาก  ทหารญี่ปุ่นมักทำอะไรซาดิสต์ๆ บางทีให้เชลยหญิงแก้ผ้าเต้นโชว์ด้วยน้ำตานองหน้า หลังจากนั้นก็รุมลงแขกมุสลิมปาร์ตี้ แล้วก็ฆ่าทิ้ง ด้วยเหตุผลที่ว่าคนตายพูดไม่ได้ ถ้ามีเชลยไปฟ้องผู้นำทหารว่าโดนทหารข่มขืน จะมีความผิด เลยฆ่าทิ้งซะดีกว่า เลยเป็นเหมือนวัฒนธรรมในตอนนั้นที่ข่มขืนแล้วฆ่า ยังไงก็ไม่มีความผิดแน่ๆ

หนักข้อกว่านั้นก็คือบางครั้งทหารญี่ปุ่นไปพบเชลยจีนอยู่เป็นครอบครัว ก็มีไอเดียอุบาศก์สุดๆ โดยให้พ่อร่วมเพศกับลูกสาวตัวเอง รึให้ลูกชายร่วมเพศกับแม่ โดยที่ทหารญี่ปุ่นนั่งดูกันอย่างสนุกสนาน หลังจากนั้นก็ฆ่าทิ้งอย่างไม่ใยดี แม้แต่เด็กทารกและเด็กเล็กๆก็ไม่ละเว้น จากที่อ่านหนังสือมา บางครั้งทหารญี่ปุ่นได้ยินเสียงเด็กทารกร้อง เกิดความรำคาญเลยเอาระเบิดไปยัดใส่ไว้ในปากเด็ก จากนั้นก็ระเบิด ตูม!! โหดดีแท้ๆ

ทุกๆวันกองทหารญี่ปุ่นจะกวาดต้อนเชลยจีนที่จับได้ไปที่หลุมขนาดใหญ่ ซึ่งขุดไว้สำหรับต้อนเชลยมาฆ่าแล้วทิ้งไว้ที่นี่ ...ราวกับว่าต้องการกวาดล้างชาวจีนให้หมดไปจากโลก ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่เดือนที่เข้ายึด จากบันทึกชาวจีนเสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนี้ 3-4 แสนคน ผู้หญิงโดนข่มขืนราว 8 หมื่นคน แต่ถ้าจะนับจริงๆจากข้อมูลที่มีการปิดบัง น่าจะมีจำนวนมากกว่านี้ ...
ซึ่งเอาแค่ข้อมูลที่เปิดเผย ผู้คนในนานกิงยังสูญเสียมากกว่าที่ญี่ปุ่นโดนระเบิดปรมาณูบอมบ์ฮิโรชิมาและนางาซากิประมาณหลายเท่าตัว ....หลังจากเหตุการณ์ในนานกิงและโดนระเบิดปรมาณู ทหารญี่ปุ่นส่วนใหญ่ยอมฆ่าตัวตายด้วยการคว้านท้องเพราะรับไม่ได้กับคำว่าพ่ายแพ้

อ่านแล้วเป็นยังไงบ้าง ถ้าเป็นคนจีนแล้วแค้นญี่ปุ่นเรื่องนี้ก็คงเป็นเรื่องปกติ แต่ผมไม่เข้าใจเกาหลีที่เป็นเดือดเป็นร้อนมากมายขนาดนั้น เกาหลีเคยเป็นทั้งเมืองขึ้นของจีนและญี่ปุ่น แต่เรื่องการสูญเสียคงไม่สูญเสียเท่ากับจีน ที่ญี่ปุ่นชำระประวัติศาสตร์ใหม่ลงในแบบเรียนแบบเข้าข้างตัวเอง ถ้ามองในแง่ดี ญี่ปุ่นคงอยากจะลืมเหตุการณ์ที่ประเทศตนสร้างเอาไว้เหมือนกันและไม่อยากให้ลูกหลานประเทศตัวเองรับรู้เรื่องราวเฮงซวยที่ตัวเองก่อ ถ้ามองในแง่ลบ ก็คือ ญี่ปุ่นไม่คิดจะแสดงความเสียใจกับสิ่งเหตุการณ์ที่ก่อ และทำเป็นเหมือนไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้น ประมาณไม่รู้ไม่ชี้ .........

คนญี่ปุ่นรุ่นใหม่รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนรุ่นของเขา เป็นเรื่องของสมัยก่อน แต่ก็เสียใจกับสิ่งที่เคยเกิดขึ้น (จะเอาอะไรกับตรูนักหนา...ไปด่ารุ่นปู่รุ่นตาของตรูเอาเองละกัน)

ดูๆไปเรื่องนี้มันก็มาคล้ายกับกรณีแถวๆแถบบ้านเราหลายเรื่อง ประวัติศาสตร์แต่ละประเทศที่เขียบนขึ้นมาก็เข้าข้างประเทศของตัวเองทั้งนั้น ลาว ไทย เขมร ไม่มีใครผิด-ถูก
จริงๆแล้วไม่อยากเกิดมาในโลกที่มีขอบเขตแบ่งกันเลย จะเดินทางทีก็วุ่นวาย บางครั้งทำไมไปที่โน่นที่นี่ไม่ได้ ...... การแบ่งแยกทำให้เกิดสงคราม ดีซะที่ไหนกัน

อ่านเรื่องนานกิงมาหลายรอบ ถึงจะรู้เรื่องความเลวร้ายของญี่ปุ่นในอดีต แต่ของใช้ในบ้านบางอย่างยังก็เป็นสินค้าพี่ยุ่น .... โดยเฉพาะหนัง AV นางเอกจิ้มลิ้ม -__- .....ที่ญี่ปุ่นทำได้มีคุณภาพอันดับต้นๆในใจของหลายๆคน :P

กระแสต่อต้านญี่ปุ่นช่วงนี้รุนแรงเหลือเกิน

ไทยเราก็เหมือนตกเป็นเมืองขึ้นชั่วคราว ซึ่งถ้าปล่อยไปนานๆคิดว่าญี่ปุ่นก็อาจจะย่ำยีชาวไทยเหมือนที่ทำกับจีนและเกาหลีก็เป็นได้ ....ใครว่าเมืองไทยไม่เคยเป็นเมืองขึ้นใคร ซึ่งส่วนตัวไม่เคยเชื่อเลย ไทยเคยสูญเสียเอกราชมาแล้วหลายครั้งในยุคประวัติศาสตร์

เสียเอกราชให้แก่พม่าในช่วงสมัยอยุธยา 2 ครั้ง...

สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็เกือบจะเป็นหุ่นเชิดให้ญี่ปุ่น ดีที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามไปก่อน...

ล่าสุดก็เห็นจะเป็นเรื่องเศรษฐกิจไทยเสียศูนย์ จนต้องกู้เงิน IMF มานั่นแหล่ะ....

แต่ที่น่าสนใจมากที่สุดว่าเสียเอกราชรึไม่ก็คงเรื่องที่โดนฝรั่งเศสและอังกฤษบีบคั้นจนต้องเฉือนดินแดนกว่า 30% ให้เขาไปในสมัย ร.5 ....ยังดีที่ช่วงเวลานั้นจีนเป็นเป้าหมายที่สำคัญกว่า ดินแดนบางส่วนในไทยจึงถือว่าเป็นของแถม
...ฝรั่งเศสเล่นเอาเรือรบมาล้อมเต็มไปหมดตรงปากอ่าวไทย หันลำกล้องปืนใหญ่เตรียมถล่มอยู่รอมร่อแล้ว ไทยเรากลัวจะสู้ไม่ได้และสูญเสียเยอะกว่าที่จะได้ เลยจำเป็นต้องยอมยื่นข้อเสนอยอมเสียตัว French Kiss แบ่งดินแดนฝั่งลาวและเขมรให้ฝรั่งเศสไป
ซึ่งฝรั่งเศสคงคิดเหมือนกันว่าไม่ต้องออกแรงอะไรมากได้แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วเพราะไทยก็ไม่ใช่เป้าหมายใหญ่ ...ฝั่ง English man เห็นฝรั่งเศสได้ก็อยากได้บ้าง น้องไทยเราก็เลยต้องยอมเสียช่วงล่างให้อังกฤษอีกระลอก โดยที่เฉือนดินแดนช่วงแหลมมลายูไปให้กับอังกฤษ....

ประวัติศาสตร์โลกช่วงนี้น่าสนใจมาก เรียกได้ว่าหลังจากยุคนี้ซึ่งมหาอำนาจชาติต่างๆสะสมกำลังพล สะสมอำนาจจากการล่าอาณานิคมแล้ว หลังจากนี้ก็จะเป็นยุคสงครามโลก ยุคของทหาร .....และถัดมาอีกก็มาเป็นยุคสงครามการเงิน-เศรษฐกิจ ในปัจจุบัน
วัฎจักรที่กล่าวมามีผลทำให้มหาอำนาจชาติต่างๆได้เปรียบทางการเงินในสมัยนี้ไปโดยปริยาย ทีละขั้นและทีละขั้น

 ....ยุค ร.3 ค่าเงินของไทยเรา 1 บาทมีค่าเท่ากับ 3 ปอนด์สเตอริงอังกฤษ ....ไม่ได้เขียนผิดหรอกครับ 1 บาท = 3 ปอนด์ !! ....แต่ถัดมาอีกประมาณไม่ถึงสองร้อยปีกลับกลายเป็น 70 บาท = 1 ปอนด์ ดูแล้วน่ากลัวมั๊ยล่ะ

ในยุคปัจจุบันนี้ไทยเราต้องขายข้าว 10 เกวียนกว่าจะมีเงินไปซื้อ iPOD มาฟังเพลงให้ดูโก้ๆ ...... ข้าวใช้เวลาผลิตหลายเดือนหลายขั้นตอน แถมต้องพึ่งพาอารมณ์ของธรรมชาติอีก แต่ iPOD เป็นสินค้าอุตสาหกรรม ขั้นตอนการผลิตไม่ได้ยุ่งยาก แต่ค่าเทคโนโลยีแพงเเหลือหลาย
ลองคิดดูสนุกๆว่าถ้าชาวนากับพวกเกษตรกรเขาเกิดฉลาดขึ้นมาไม่ผลิตข้าวไม่สร้างสินค้าเกษตรเพราะทำแล้วไม่คุ้ม มนุษย์เราจะเอาอะไรรับประทาน นั่งกิน iPOD ก็ไม่อิ่ม เพราะมันกินไม่ได้ .... พูดไปก็น่าสงสารชาวนา

กรณีสินค้าเกษตรที่ราคาตกต่ำลงเรื่อยๆ ส่วนนึงคงเป็นเพราะชาติตะวันตกพยายามต่อรองและกดราคาสินค้าตั้งแต่ในสมัยอดีต จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังเอาเปรียบอยู่ไม่เลิก ......ชาวนาบ้านเราก็ยอมๆไป เพราะเห็นว่าผลิตได้มาก เหลือไปก็สูญ ขายๆไปเถอะดีกว่าไม่ได้อะไร ....

เรื่องสัญญาเกี่ยวกับภาษีและราคาสินค้าเกษตรเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้อินโดนีเซียเสียเอกราชมาแล้ว โดยที่ไม่ได้เสียเอกราชให้กับชาติดัตช์โดยตรง แต่เสียเอกราชให้กับบริษัทที่ชื่อ VOC ซึ่งเป็นแค่บริษัทของชาวดัตช์ที่มาเปิดทำการค้ากับชาวชวาเท่านั้นเอง เป็นกรณีที่น่าศึกษาอยู่มาก เรื่องราวมันก็มีอยู่ว่า....

อินโดนีเซียหรือชาติชวาแมื่อก่อนแบ่งเป็นก๊กเป็นเหล่าเยอะอยู่บนเกาะสุมาตราและเกาะใกล้เคียงกัน ลักษณะจะคล้ายๆแบ่งเป็นเมืองเป็นรัฐ ซึ่งแต่ละเมืองก็ปกครองด้วยเจ้าเมือง, สุลต่าน ต่างศาสนากันไป ก็รบกันเป็นประจำอยู่แล้ว ใครแพ้ก็เป็นเมืองขึ้นของอีกฝ่ายไป อะไรประมาณนี้

เมื่อ บริษัท VOC ที่เจ้าของเป็นชาวดัตช์เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อที่จะทำการค้ากับชาวชวาก็ต้องพบกับเรื่องน่าปวดหัว เนื่องจากต้องทำสัญญาซื้อขายกับหลายๆเมือง และแถมต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องรบราฆ่าฟันระหว่างเมืองอีก

........ซึ่งเวลาเจ้าเมืองไหนคิดอยากเป็นใหญ่ไปยึดอีกเมืองมาเป็นของตัวเอง ก็มักจะไปขอให้บริษัท VOC มาช่วยรบเพราะอุปกรณ์ อาวุธดีกว่า แต่ไม่มีเงินจ้าง เลยต้องทำสัญญาเรื่องการซื้อขายสินค้า ให้ราคาถูกๆ แบบไม่คิดภาษี และรับซื้อสินค้าบริษัท VOC ด้วยราคาโคตรแพง

..... บริษัท VOC ไม่อยากจะช่วยรบเท่าไหร่เพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ เพราะจะเสียผลประโยชน์ถ้าเกิดฝ่ายร้องขอรบชนะเองขึ้นมา เลยจำเป็นที่จะต้องเข้าไปร่วมสู้ด้วยทุกครั้ง

..... เป็นแบบนี้นานเข้า บริษัท VOC เลยกลายเป็นมหาอำนาจในชวาไปแบบไม่ตั้งใจ เพราะรบไปรบมาหัวเมืองทั้งหมดก็เริ่มรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ในช่วงหลังๆเจ้าเมือง สุลต่านที่อยากเป็นใหญ่ โค่นบัลลังค์กษัตริย์เล่นกันถึงขนาดว่า ให้บริษัท VOC ช่วยร่วมรบโดยที่จะแบ่งอาณาเขตให้ถ้าเกิดรบชนะ ขนาดนั้นเลย
ต่อมาเมื่อบริษัทแม่ของ VOC ที่ดัตช์เกิดล้มละลาย ที่ดิน, อาณาเขตและผลประโยชน์ในชวาทั้งหมดจึงตกเป็นทรัพย์สินของชาติดัตช์ไปด้วย ....เป็นเรื่องน่าเศร้าจริงๆ ที่ชวาสูญเสียเอกราชเพราะไม่สามัคคีและรบกันเองโดยยืมมือคนนอกทำให้ยิ่งแตกแยกกันมากขึ้น

....ถ้าจะบอกว่าการสูญเสียเอกราชของไทยที่กล่าวมา เรากอบกู้กลับคืนมาได้ทั้งหมด ถ้าอ้างแบบนั้นมาเลเซียที่เคยเป็นของอังกฤษ, อินโดนีเซียที่เป็นของดัตช์ ก็คงบอกว่าไม่เคยเป็นเมืองขึ้นใครได้เช่นกัน เพราะเขาก็ต่อสู้จนได้รับเอกราชในเวลาต่อมา เหมือนกับไทยเรานั่นแหล่ะ

เหตุการณ์ที่ไทยเราไปตีกรุงเวียงจันทร์และเผาเมืองทั้งเมืองวอดและถือวิสาสะนำพระแก้วมรกตมาไว้ที่กรุงเทพฯก็เช่นกัน รวมไปถึงเรื่องเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทร์กับย่าโม สำหรับคนลาวแล้วเจ้าอนุวงศ์ฯ ถือเป็นวีรบุรุษ แต่ประวัติศาสตร์ไทยกลับระบุว่าเป็นกบฎ ....โหดร้ายกับเพื่อนบ้านและกลับมาบิดเบือนประวัติศาสตร์ น้องลาวเขาแค้นฝังลึกเรื่องนี้ทีเดียว

........ เรื่องรัฐปัตตานีในอดีตที่เป็นต้นเหตุก่อการร้ายทุกวันนี้ก็เป็นเพราะการบิดเบือนประวัติศาสตร์เช่นกัน บางทีที่แค้นๆและมีเรื่องวุ่นวายจนถึงทุกวันนี้น่าจะเป็นเรื่องรัฐบาลปิดบังเรื่องในอดีตมากกว่า

อีกเรื่องที่ยังคลุมเครือก็เห็นจะเป็นการสวรรคตของพระเจ้าตากสินมหาราช และเจ้าฟ้าเหม็น โอรสของพระเจ้าตาก ที่ประวัติศาสตร์ยังระบุไม่ชัดเจน และเหตุผลยังอ่อนอยู่มาก เล่ามากกว่านี้จะเสี่ยงคุกเอาง่ายๆ พอแค่นี้ดีกว่า....

ว่าจะเล่าเรื่อง เหตุการณ์ที่นานกิง ดันเลยเถิดมาซะขนาดนี้ ไว้มีต่อภาค2 คราวนี้คงจะเรื่องนานกิงล้วนๆ แล้วจะรู้ว่าทำไมจีนและเกาหลีถึงประท้วงหัวชนฝาที่ญี่ปุ่นพยายามบิดเบือนประวัติศาสตร์ในแบบเรียน ......